Wat wilde je vroeger worden?
‘’In de jaren ‘80 werkte mijn vader veel vanuit huis; hij was sinds 1976 softwareprogrammeur. Tegenwoordig is dat heel normaal, maar destijds was dat niet voor te stellen. In het dorp waar ik woonde waren wij dan ook de enige met een computer thuis. Ik vond dat ‘ding’ zo leuk dat ik op mijn 8e verjaardag, in 1988, mijn allereerste eigen computer gekregen heb, met een Nederlands programmeerboek erbij. Op de middelbare school wilde ik niet per se programmeur worden, Professor in Natuur- of Wiskunde leek me ook leuk maar ik ondervond al snel dat ik het ‘’van niets – iets maken’’ toch leuker vond dan de Wiskunde en Natuurkunde theorie. Het gevolg was een studie aan de HTS-Informatica in Den Bosch. Waar ik in 2002 een afstudeerproject vond bij ISPnext. ISP-Invoice (de voorganger van AP Automation) stond nog in de kinderschoenen en was geïnstalleerd bij precies één klant. ‘’
''De software van ISPnext is inmiddels uitgegroeid tot een immens pakket met vrijwel eindeloze mogelijkheden.''
Hoe ziet jouw dag bij ISPnext eruit?
‘’Elke dag ga ik met veel plezier naar mijn werk, van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat, ik ben er vrijwel altijd. Mijn werk zie ik 90% van de tijd niet als werk maar als hobby. Het mooie aan mijn werk is dat ik vrijwel nooit weet wat er op mijn pad komt. Natuurlijk maken we elke drie weken een planning van de werkzaamheden, maar de randzaken en soms ook calamiteiten maken het werk zeer afwisselend en daarmee ook uitdagend. De software bij ISPnext is inmiddels uitgegroeid tot een immens pakket met vrijwel eindeloze mogelijkheden. De hoeveelheid klanten en eindgebruikers die hier mee mogen werken maakt me trots. Elke dag is het weer een uitdaging om dit verder te optimaliseren, te ondersteunen en uit te bouwen.’’
''Mijn werk zie ik 90% van de tijd niet als werk maar als hobby.''
Welke hobby‘s heb je?
‘’Naast mijn hobby bij ISPnext heb ik nog meer hobby’s. Ik ben een mensen-mens en sta voor familie en vrienden altijd klaar. Het “dorpse” leven en de betrokkenheid bij alles in het dorp maakt dat ik niet de computernerd ben die je zou verwachten. Ik ben een enorme carnavalsvierder, zelfs zo fanatiek dat ik in 2008 medeorganisator van alle carnavalsactiviteiten in “Kneutergat” ben geworden. Daarnaast gaat het Koningshuis mij aan het hart, het is een fascinerende wereld waarin zij leven en moeten bewegen. Mijn zoon speelt inmiddels alweer 10 jaar voetbal. Vanaf het eerste jaar dat hij bij de voetbalclub rondloopt ben ik daar ook vrijwilliger als trainer, coach, teamleider enzovoort; heerlijk in de buitenlucht met een groep jongens (kerels inmiddels) fanatiek aan de slag.’’